Vandaag ga ik beginnen aan een nieuw avontuur; het Trekvogelpad. Samen met mijn moeder ga ik 414 km dwars door Nederland lopen, beginnend in Bergen aan zee en eindigend in Enschede.

Met de trein reizen we naar Amsterdam Sloterdijk, vanwaar we overstappen op een bus naar Bergen en een buurtbus naar Bergen aan Zee. Als we daar aankomen worden we bijna meteen weer weggeblazen, er staat een forse wind. Het is gelukkig wel gestopt met regenen. De vraag is voor hoelang, de weersvoorspellingen zijn dramatisch voor dit weekend.
Afijn, we staan op het startpunt en hadden gehoopt dat er een startbord zou zijn, zoals bij het Pieterpad. Helaas, we kunnen niks vinden en besluiten in de enige geopende strandtent wat te gaan drinken. Kunnen we mooi meteen de routeboekjes uit de tas halen en andere voorbereidingen treffen.

Na de koffie/thee gaan we van start, meteen het strand op. Dankzij de vele regen de afgelopen tijd is het mulle zand hard en loopt het soepel door. Door de forse wind is de zee prachtig ruig; golven beuken het strand op. We staan hier een hele tijd naar te kijken en te genieten. Het geluid van de wind en zee is oorverdovend maar toch geeft het een rustgevend gevoel.

Een kleine kilometer verderop gaan we alweer het strand af, de duinen in. Daar staat ook ‘het Zeehuis’ een Nivon natuurvriendenhuis. Tot onze vreugde zien we hier wel een startbord hangen!

Als we nog verder de duinen in lopen is de zee helemaal niet meer hoorbaar. Eigenlijk is er niets hoorbaar behalve onze eigen voetstappen. We zijn wel een beetje verbaasd, we hadden hier een landschap van duingras en zand verwacht maar lopen door het bos en dicht struikgewas.

Verderop raken we even verward. Het boekje zegt; “na 50m rechtsaf trap op naar het uitzichtduin”. Voor ons gevoel is dat de verkeerde kant op maar besluiten toch maar de trap te beklimmen. Daar blijkt een doodlopend uitzichtpunt te zijn. We moeten dus weer terug de trap af en de route.

Bij Egmond aan den Hoef loopt de route een stuk ‘achter’ het dorp langs over een smal bospaadje. Leuk hoe je hier toch in de natuur loopt ipv door het dorp zelf. We passeren ook een aantal betonnen blokken, restanten van de Antlantikwal.

In het centrum van Egmond aan den Hoef haken wij van de route af. We doen wat boodschappen in de supermarkt en lopen dan naar B&B ‘Silver’. Een geweldig leuk huisje compleet ingericht en al. We zijn hier maar voor een nachtje maar zouden ons hier prima voor een langere tijd redden!


De volgende ochtend worden we verwend met een heerlijk en uitgebreid diner zodat we met goed gevulde magen weer van start kunnen.

Bij het uitlopen van het dorp passeren we de restanten van ‘Slot op den Hoef’. Het infobord laat zien dat dit een groot kasteel geweest moet zijn. Wat zonde eigenlijk dat we in Nederland al dit soort bouwwerken altijd maar slopen.

Iets verderop moeten we kiezen tussen de hoofdroute of een alternatieve route. De alternatieve route is bedoeld voor wandelaars met een hond om de weidevogels niet af te schrikken. De keuze is ook voor ons snel gemaakt; droge voetjes houden op een asfaltweg of natte voeten krijgen door het hoge weilandgras.
Ook vanaf de afsvaltweg vallen gelukkig genoeg weidevogels te zien.

Inmiddels begint het steeds harder te waaien. Ook het water in alle normaal zo rustige slootjes is wild en er ontstaan zelfs golfjes. Iets verderop bij een gemaal ‘springt’ het water zelfs het slootje uit, zo de oever op. Een leuk gezicht en terwijl we hier wat foto’s maken moeten we ons best doen om te blijven staan tussen de windstoten door.

Verderop moeten we wederom gebruikmaken van de alternatieve route, de hoofdroute is in dit jaargetijde afgesloten in verband met het broedseizoen. De alternatieve route leidt ons door diverse buurtschappen. Hier en daar een boerderij met geitjes of schapen maar vooral veel weilanden.

Via het Nijenburger bos komen we aan de rand van Alkmaar. We zijn beide al eens in het centrum van Alkmaar geweest en houden niet zo van door een stadscentrum wandelen. Dus snijden we een groot deel af en pakken de route weer op bij het bedrijventerrein Boekelermeer. Hier loopt het pad over een kaarsrecht fietspad tussen grote fabriekshallen, saai!

Aan het einde van het bedrijventerrein komen we in een niemandsland. Nergens is iets anders te zien dan weiland en slootjes. De wind is hier nog sterker en bij vlagen hebben we zelfs moeite om überhaupt vooruit te komen. Het vooruitzicht dat we deze weg nog een kilometer of 5 rechtdoor moeten lopen maakt het niet veel interessanter. Toch hebben we ook wel lol om de wind en de moeite die het ons kost vooruit te blijven lopen.

Voor ons gevoel hebben we er uren over gedaan maar we komen aan bij Akersloot. Hier nemen we de bus naar ons hotel, morgen met nieuwe energie weer verder.


Als we de volgende dag op pad gaan schijnt het zonnetje heerlijk. De temperatuur is wel wat lager dan gister en ondanks dat de wind wat is gaan liggen voelt het kouder aan.

Met het veerpontje gaan we naar de overkant. Aan de overkant gaan we opnieuw de weidelandschappen in; een grote eindeloze niets. Niets dan een weg, hier en daar een boerderij en verder weiland, weiland, weiland.

Bij Driehuizen krijgen we een mooi voorbeeld van de oude Noord-Hollandse natuur; vol meertjes en slootjes en drassigheid. Maar ook van de nieuwe Noord-Hollandse natuur; ingepolderde weilanden met kaarsrechte slootjes. Beide prachtige en typische Hollandse landschappen, genieten tijdens het wandelen!

Rond het middaguur komen we aan in Noordeinde en strijken neer in restaurant ‘de kleine Haag’ om even te lunchen.

Vanuit het restaurant is het nog maar een kilometer tot de rand van Rijp, waar we de bus pakken terug naar Amsterdam Centraal. De kop van het Trekvogelpad is eraf! 🙂

Afstand gelopen: 42,5 km
Aantal dagen gelopen: 3
Totaal aantal kilometers: 42,5 / 414 km

Deel deze blog op pinterest.